Bahsetmek

Fütursuzca sevmek, hareket etmek ama bir andan da kaygıdan kudurmak. Devam etmek. Kendini hiç sayıp bencilliği bir kenara bırakıp onu o fark etmeden onun için sevmek. Ama bir andan da o günlerin yaşattırdığı güzel, hüzünlü, ağır, paha biçilmez hisleri asla unutamayacak olmanın verdiği garip ruh hali. Yaptığım şeyi bunlar anlatabilir sanırım. Onun için onun yanında kaldım: o beni arkadaş olarak istedi, ona arkadaş oldum; o beni anne olarak istedi, ona anne oldum; o beni her türlü şeye çevirdiğinde onunla beraber evrilmek istedim; sevdiği her şeyi sevmek, sevmediklerinden uzaklaşmak; okuduğunu okumak, dinlediğini dinlemek, tartıştığı konuları tartışmak...Tabiki de bunları ilk görüşte istemedim. Aynı paydada bizi bir araya getiren bir yapının getirdiği sonuçlar ile başladı her şey

Kafamızda olan şeyleri konuşmak zordur. Bazen yargılanmaktan korkarız, bazen anlaşılamamaktan, eğer tutkulu biri iseniz daha sonra hakkını vererek konuşamamaktan, yanlış olduğumuzu öğrenmekten..bu gibi birçok örnek verilebilir. Kendimizce önümüze bir nevi engel olarak koyduğumuz bu sebepleri aşmayı öğrenmek gerek aslında. Çünkü siz o konuya bir ayraç koymazsanız belki hiç bakılmayacak belki hiç temsilcisi olmadan fikriniz sizinle ölüp gidecek. Birilerinin yancısı olarak bir işte bulunmaktansa temsilcisi olmak gerek. Bunları bu şekilde söylüyorum, peki kendim ne kadar yapıyorum? İşte yapmayı öğreneceğim bir yer olarak başlangıç olacak burası. Dikkat edilmesi gerektiğini düşündüğüm bir nokta var çünkü. Başkalarına yapmalarını söylediğimiz şeyleri kendimiz yapmıyorsak konuştuğumuz gerçekliği yansıtmaz, başkalarına yapma dediğimiz şeyleri yapıyorsak da bu böyledir, rahatsız olduğun başka konularda da adaletli olunmalı. Kendine yapılmasını istemediğin şeyler yapılmamalı. Tutarlılık. Bu çok ...