Bahsetmek

Bu hayatta her şeyi planlayarak yaşarken -sanki o plan dışında bir şey olmayacak ve tıkırında işlerse sonsuz bir döngüye sahip olacakmışçasına yaşamak- nasıl kaçınılmaz bir ihtiyaç olan ve onlarsız yaşayamayacağımız su gibi elzem bir şeyi plansızca kullanıp sonunu getirebiliriz. İnsanların bencil ve kendileri özelinde kurdukları mükemmel yaşantılarının gelecekte insanlığın sonunu getirecek asıl şey olduğunun farkına varmak bence çok elzemdir. Su her şeyin içindedir, fakat burada hafızası varmış şu bu gibi filozofik şeylerden bahsetmiyorum, döngü içindedir bir kere.. döngüsü olup senin çaban dışında kendini var tutabilen bir şeyi yok olmanın eşiğine getirmek şeytanın yapabileceği bir şey değildir diye düşünüyorum

havuz insanların siz, sizin insanlar olduğunuz düşüncesiyle dolmak aslında çok saçma değil mi, şu zaman kadar kabullendiklerinizi ilke edinmelerini beklemek, eğer her iki taraf da yapacakları tartışmanın kırıcı olmak değil de düşüncelerini paylaşmak için olduğunun farkındaysa sıkıntı yok tabi ki, fakat bu çark genelde böyle dönmüyor, insan işte...yapısında egosunun getirdiği bana saldırıyorlar beni itekliyorlar düşüncelerimi genelleyerek kendi düşüncelerini özelleştirme kaygısıyla övmeye, abartmaya başlıyorlar diye düşünüyorsun. Çünkü bazı insanlar sadece düşünceleriyle vardır, bazı insanlar da dursa ve gülümsese yeterlidir. Bu tip ayırıcı etkenler hayatın sizi nasıl bir sevgiyle kucakladığına göre değişen şeyler sanırım. Ve bu sevgiye bazıları baştan sahip olduğu için yoksunluğunu bilmedikleri bir küstahlıkla yaşamlarına ilerlerken bazısı bırak küstahlık yapmayı normal bir mantalite ile hayata hiç atılmamış, endişesiz bir gün geçirmemiş oluyor. İşte hepimiz farklı suların farklı yönle...