bazı insanlar farklı mıdır yoksaa biz mi sıradanızdır. ya da farklılık zihinlerimizin erişemediğinde kondurduğu bir sığınma terimi midir. işte bunlar beni çok düşündürür ve yanılgıya sokar. peki ya bir insanı gerçekten sevmek nedir. ya da sevememek.işte sevememek çok acıdır. o his karşımızdakini seviyorum derkne kandırmanın acısıdır. hepimiz mi böyleyiz peki. ya da ben o zamanki hislerimin öcünü mü almaya çalışıyor birilerine bir şey mi kanıtlmaya çalışıyorum. ben napıyorum. benim toparlanmaya şımarmaya kendimi bırakmaya ve bulmaya ihtiyacım var. bencillik ise bencillik ama herkesş bşr kere arkada bırakıp belki 1 ay onlarla konuşmamaya ihtiyacım var. ben açık seçik ve çıplak hissediyorum artık giyinirken

.biliçsel bütünlüğümün ayrılmaya çalıştığını hissediyorum. havada süzülür gibi süzüldüğümü hissediyorum. eğer bana sen öldün deseler inanırdım. bu hissizlik beni çok yoruyor . ben hayatımda ilk defa bir insanla bütün olmaya çalışırken bu kendimi kaybetmişlik beni çok yoruyor

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Giriş