farkındalık

 Bazen kendimi anlayamıyorum, ne söylediğim ile ne düşündüğüm arasında uçurumlar oluyor. Sonrasında içinden çıkamadığım bir pişmanlık duygusu beni duygusal patlamaya yöneltiyor. Neden bunu yapıyorum, neden kendim olamıyorum, ya da aslında ben buyum ama kabullenemiyor muyum? Yalnızlığı bir andan içimde hissederken bir andan etrafıma bakıp şükür içinde doluveriyorum, fazla git gelliyim, bir andan fazla uyumlu bir insanım bir andan fazla baş kaldırılı, evdeki ben ile dışarıdaki arasında dünyalar var. Neyden memnunum bunu asla öğrenemedim, neden bunları yaşıyorum her hangi bir fikrim yok, etrafımdaki insanlara iyi miyim yoksa kötü mü. Bazen hepsinden uzaklaşmam gerektiğini hissediyorum. yalancının tekiyim. kendimi çok mu önemsiyorum yoksa aslında kendim için bir hiç miyim, beni insanları yönetirken bulduğum haller kokutuyor, sanki başka bir şeyin mutluluğunu istediğime kendimi kandırırken bunu bir ego tatmini olarak alıp kendim için onları kullanıyor gibi hissediyorum ve bu his beni mutlu etmiyor. Kişilik testlerinde hiç bir zaman doğruyu seçemem neden acaba çünkü kimi tatmin etmem gerektiği sorusu beni yiyip bitirir ister istemez, çünkü ben orada dediklerinin hepsiyim bazen başka biri baskın bazen bambaşka biri, yerine göre değişken olmam beni bu soruları cevaplarken ne dediğini bilmez yapıyor sanki başka bir güç benim yerime cevap veriyor gibi